Yazı Detayı
27 Mart 2019 - Çarşamba 16:34
 
“27 Mart” KKTC İçin Acı ve Buruk Bir Gün
Hakan Yozcu
kibrishakikat@gmail.com
 
 

Bu gün “27 Mart Dünya Tiyatrolar Günü”.           

Dünya Tiyatrolar Günü, Dünya’da ilk kez 1961 yılında, Uluslararası Tiyatrolar Birliği tarafından kutlanmaya başlandı.

                Dünya Tiyatrolar Gününde bir bildiri okunur. Bu bildiri basında da yayınlanarak herkese duyurulur. Genelde tiyatronun durumu, faydaları, yaşanan sorunlar, toplumun içinde bulunduğu zor şartlar konu edinir; ve insanların barış ve huzur içinde yaşamaları dileklerinde bulunulur.

İlk bildirge 1962’de Fransız Jean Cocteau tarafından yazılmıştır. Türkiye’de ise ilk bildiri, Muhsin Ertuğrul tarafından hazırlanmıştır.

                “Dünya Tiyatroları Günü” düşüncesi, Arvi Kİvimaa tarafından önce Finlandiya sonra Avusturya’da yapılan 9. ITI Konferansında ortaya atıldı. Bu fikir İskandinav ülkelerinden gelen desteğin de etkisiyle uygulanmaya başlandı. Dünya Tiyatrolar Günü kabul edildikten sonra, her yıl Paris’te 1962 tarihli Uluslar Tiyatrosu’nun (Theatre of Nations) da açılış günü olan 27 Mart günü, ITI’nin dünya çapındaki merkezlerinde çeşitli etkinliklerle kutlanmaya başlandı.

                Tiyatro, hayat olaylarını sahnede canlandırma sanatıdır. İnsanı, insana, insan ile anlatan bir sanattır.

                Bir tiyatro oyunu, insana ,insanı anlatır. Bu nedenle insan, tiyatroda kendini bulur. Eğitici ve öğretici bir sanat dalıdır. Vatan Şairimiz Namık Kemal’in dediği gibi “En faideli bir sanattır”.

                Tiyatronun en büyük özelliklerinden biri de insanı bir araya getirmesidir. Seyircisi ile bütünleşen oyuncular, bütün deneyimlerini ve sanat güçlerini ortaya koyarlar. Böylece insanlar arasında bir iletişim başlar. Sanatın gücüyle barış ve huzur ön plana çıkar.

                Tiyatro artık insanın olmazsa olmazıdır. Bu nedenle de tüm Dünya’da en başta gelen sanat olayı olmuştur. Tiyatroya Dünyanın her yerinde önem verilmiştir.

                Tiyatroda en önemli unsur seyircidir. Tiyatro, her yerde yapılır. Salonda  veya sokakta; evde veya sinemada; salonda veya açık havada. Aklınıza gelen her yerde tiyatro yapılır. Ama seyircisiz tiyatro olmaz.

                Seyircisi olmayan bir tiyatronun hiçbir yararı yoktur. Amacı da yoktur. Oyuncular, oyun gücünü seyircisiz ortaya koyamaz.  Gerçek bir tiyatro için seyirci şarttır.

                KKTC’de de tiyatro, sevilen ve ilgi gösterilen bir sanattır. Bu iş için devlet de bir şeyler yapmaktadır. Ama yeterli midir? Hayır.

                Yıllar önce bu ülkede Devlet Tiyatroları kurulmuş. Ama nedense hep siyasi oyunların kurbanı olmuş.

                Yıllar önce bir yangın ile kül olan Devlet Tiyatroları’nın salonu 20 yılı aşkın bir süre olduğu halde hala yapılamadı. Hala Devlet tiyatroları sağlıklı olarak seyircisi ile kavuşturulamamıştır. Devlet Tiyatroları, 20 yıldan fazla sürede göçmen kuşları gibi oradan oraya sürüklenmiştir. Oyuncular, nerede bir salon bulmuşlarsa orada oyun sergilemişlerdir.

                Salon olmadığı için provalar da sağlıklı olarak yapılamamıştır. Ya köhne bir odada, ya bir oyuncunun evinde; ya da sokakta çalışmalara devam edilmiştir. Hatta  geçmiş yıllarda bu nedenle oyuncuların polislik olduğu dahi bilinmektedir. Sanatçılar da tüm bu olumsuz şartlara göğüs gererek her şeye rağmen oyun çıkartmaya devam etmişlerdir.

                Bir devlet için, devlet adına bir salon yapmak bu kadar zor mudur? Olmaması gerekir.

                Her seçim döneminde bütün siyasi partiler Devlet Tiyatroları Salonu Projesini müjdeliyor ama her nedense 20 yıldır duyurulan bu projeler hayata geçirilmiyor. Koltuğa oturan ilgili her bakan, iddialı bir şekilde geliyor ve “Salonu ancak ben yaparım. Ben yapamazsam kimse yapamaz” diyor. Netice yine tam bir fiyasko. Çünkü o bakanın salonu yapmaya ömrü yetmiyor.

                Kültür bakanları maalesef yılını dahi doldurmadan ya görevden alınıyor; ya da değiştiriliyor. Bu da hem kültürümüz bakımından, hem sanatımız açısından olumsuzluğa yol açıyor. Düşünülen veya hazırlanan projeler hep yarıda kalıyor.  Ve bu gibi nedenlerle salon bir türlü yapılamıyor.

                Bundan da öte Tiyatro sanatının Devlet Politikası haline getirilmesi gerekiyor. Bunu politika haline getirmeyen siyasiler, ağızlarıyla kuş tutsalar yine bir şey yapamazlar. Olan sanata, sanatçılara, tiyatroya ve tiyatroculara olur. Tiyatroseverler, tiyatrodan mahrum kalır.

                Devlet Tiyatrolarının sorunu oldukça fazla. Bunun başında imkânsızlık, elemansızlık ve ilgisizlik geliyor. Devlet yetkilileri bu iş için yeterli derecede bütçe ayırmıyor. Tiyatroya yeterli sayıda eleman almıyor. Sorunlarına el atmıyor. Devlet Tiyatroları yıllarca öksüz bir çocuk gibi varlığını sürdürmeye çalışıyor.

                Adı Devlet Tiyatroları. Dikkat ederseniz çoğul olarak kullanılıyor. Bu da şu demektir: Devlet Tiyatrolarının her şehirde bir şubesi, bir kolu olacaktır. Sadece Lefkoşa’da değil, Mağusa’da, Girne’de, Güzelyurt’ta, İskele’de, Lefke’de şubeleri olması lazım. Ve bu şubelerin ortaya çıkardıkları oyunların dönüşümlü olarak tüm adaya sergilediklerini düşünün. Kıbrıs Türkü her yıl, en az 20 oyun izleyerek tiyatroya doyacaktır.

                Öyle değil işte. Bırakın şubelerin olmasını, bir tek Lefkoşa’da bulunan Tiyatroya dahi sahip çıkamıyor devlet. Kendi evladı olmasına rağmen onu öksüz bırakıyor. Yardımsız, ilgisiz ve çaresiz bırakıyor.

                Yazık. Hem de çok yazık.

                KKTC’de de sağlıklı bir sanatın yapılabilmesi için, tiyatroya gereken önemin verilebilmesi için, gerek bütçe ve gerekse ilginin artırılması için, sağlıklı ve tüm birimleriyle eksiksiz çalışan bir devlet tiyatrolarının hayata geçirilmesi için, siyasilerin çaba göstermesi ve bunu devlet politikası haline getirmesi dileklerimle, tüm tiyatrocuların 27 Mart Dünya Tiyatrolar Günü’nü kutluyorum.

Daha nice mutlu ve güzel günlere diyorum…

 
Etiketler: “27, Mart”, KKTC, İçin, Acı, ve, Buruk, Bir, Gün,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
18 Mayıs 2020
YANGINLAR CİĞERİMİZİ PARÇALADI
14 Mayıs 2020
PİLE’DE SULAR DURULMUYOR
12 Mayıs 2020
CORONA TURİZMİMİZİ VURMASIN
03 Mayıs 2020
OKULLAR TATİL EDİLMELİ
30 Nisan 2020
ADANALIM
29 Nisan 2020
CORONADA BUNDAN SONRASI
21 Nisan 2020
“Bitemeyen Proje” Üzerine
13 Nisan 2020
SOYLU’NUN İSTİFASI ÜZERİNE
06 Nisan 2020
CEVAHİR CAŞGİR’DEN “YÜZSÜZ ŞİİRLERİM”
30 Mart 2020
Vefa Arayan Şair’den “Kalbim Senindi” Romanı
12 Mart 2020
Coronavirüs’ü De Oyuncak Ettik
09 Mart 2020
Sınırlarımızda Biber Gazı ve Cop
05 Mart 2020
İlke Susuzlu İle Tiyatro Konuştuk
03 Mart 2020
Diyetisyen Olmak
02 Mart 2020
Kadirli İdlip’te Şehit Olan Evladına Ağladı
01 Mart 2020
İskenderun Belediyesi Tiyatro Topluluğu
26 Şubat 2020
Herkese Küsmek?
25 Şubat 2020
ZABITALARIN GAZİLERLE ZORU NEDİR?
24 Şubat 2020
YDP Cumhurbaşkanlığı Manifestosunu Açıkladı
20 Şubat 2020
İskele Yine Karıştı
18 Şubat 2020
ÖĞRETMENİMİZ METİN BİÇER’İN ARDINDAN
17 Şubat 2020
“Bir Ahi Zaman” Oyunu
13 Şubat 2020
Ölçü Dozunu Aşmamak Gerek
12 Şubat 2020
Artık Bir Edebiyat Tarihimiz Var
10 Şubat 2020
Nihal Salman İle Aile Üzerine Bir Sohbet
06 Şubat 2020
Taşkent Doğa Parkı
04 Şubat 2020
KIBRIS TÜRK EDEBİYATI DEV BİR ESERE KAVUŞTU
31 Ocak 2020
Baş Döndürücü Gelişmeler Oluyor
29 Ocak 2020
Yüzde 5.5 Artış mı Dediniz?
27 Ocak 2020
GEÇMİŞ OLSUN TÜRKİYE’M
23 Ocak 2020
YDP’nin Adayı Prof. Arıklı
14 Ocak 2020
YDP’den Gövde Gösterisi
13 Ocak 2020
Avni’ye Göre “İstanbul Daveti”
09 Ocak 2020
Erdinç Akgür İle Devlet Tiyatroları’nı Konuştuk
08 Ocak 2020
Avni’ye Göre Yeni Hükumet
06 Ocak 2020
Son Durak Meyhanesi
03 Ocak 2020
YENİ YILDA YENİ UMUTLARIMIZ
02 Ocak 2020
Doğu Türkistan Gerçekleri
30 Aralık 2019
Kıbrıs Türkünün Bağımsızlık Mücadelesi
26 Aralık 2019
Sebahattin Kurt İle Çukurovalıları Konuştuk
22 Aralık 2019
“WOYZECK” Oyunu Üzerine
19 Aralık 2019
ADAYLAR YAVAŞ YAVAŞ AÇIKLANIYOR
15 Aralık 2019
Dursun Koç İle Sporumuz ve Denizcilik Üzerine Konuştuk
12 Aralık 2019
YDP’nin Engellenemeyen Yükselişi
09 Aralık 2019
Cehaletin Böylesi Görülmedi
05 Aralık 2019
Avni’ye Göre Hükumetin Gitmesi Çok Yakın
03 Aralık 2019
Dışarısı İçeriden Karanlık
27 Kasım 2019
“ÇUKUROVA YANIYOR” Üzerine
26 Kasım 2019
Veysel Üresin İle Çukurovalı Sanatçılar Hakkında Konuştuk
18 Kasım 2019
Kadirli Sucuk Ekmek ve Oğuzhan Usta
14 Kasım 2019
Karakütük Köyü’nde Akrabalarla
12 Kasım 2019
Hasan Dede Türbesi ve Kadirli Kent Müzesi
06 Kasım 2019
Kıbrıslılar Bizi Neden Sevmiyor?
01 Kasım 2019
“Kardeşimin Hikâyesi” Üzerine
30 Ekim 2019
KKTC ÇUKUROVALILAR DERNEĞİ Nİ ZİYARET ETTİM
20 Ekim 2019
SESSİZ ÇIĞLIK ÜZERİNE
15 Ekim 2019
Vatan Sana Canım Feda
13 Ekim 2019
“Barış Pınarı” Hayırlı Olsun
09 Ekim 2019
YDP 3. Yılını Kutladı
07 Ekim 2019
I.Akdeniz Uluslararası Araştırmalar Kongresi’nin Ardından
30 Eylül 2019
“ERZİNCAN YÖRESİ ALEVİLERİ”
25 Eylül 2019
İLK YERLİ OPERAMIZ ARAP ALİ DESTANI
23 Eylül 2019
YDP’DE AŞURE GÜNÜ
19 Eylül 2019
ÇUKUROVA TÜRKMENLERİ
18 Eylül 2019
Avni’nin Kehanetleri
12 Eylül 2019
Tekin Bertiz’in Ardından
05 Eylül 2019
OĞUZ BOYLARI KÜLTÜR VE DAYANIŞMA DERNEĞİ BAŞKANI ARİF ZEREN İLE SÖYLEŞTİK
03 Eylül 2019
AVNİ İLE CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMİ ÜZERİNE KONUŞTUK
25 Ağustos 2019
GÜVERCİNLİK KÖYÜ ÇÖPLÜK MÜ?
20 Ağustos 2019
“Yangın Yerinde” Kabare mi Komedi mi?
19 Ağustos 2019
“GELECEK 100 YIL” Üzerine
15 Ağustos 2019
AVNİ İLE BAYRAMLAŞTIK
05 Ağustos 2019
KAZA “GELİYORUM” DEMEDİ
01 Ağustos 2019
Milli Değerleri Koruma Derneği Ve İsfendiyar Dayı
28 Temmuz 2019
ADANALILAR DERNEĞİ ÇOK İDDİALI GELİYOR
25 Temmuz 2019
AVNİ’YE SORDUM
22 Temmuz 2019
Kenan Akın İle Güncel Konular
18 Temmuz 2019
KİM BU AVNİ?
15 Temmuz 2019
Sadece Suriyelilere mi Vize?
11 Temmuz 2019
BOŞ VERDİM
09 Temmuz 2019
Postamız Nasıl Çalışıyor?
08 Temmuz 2019
Derman Atik İle Tiyatro Üzerine
04 Temmuz 2019
KÜLTÜREL MİRASIMIZI KİM YÖNETİYOR?
27 Haziran 2019
Hakan Tulumbacı İle Sanat Üzerine
27 Haziran 2019
Harun Tulumbacı İle Sanat Üzerine
25 Haziran 2019
Ertaç Hazer İle Kültür-Sanat
21 Haziran 2019
Hükümet Kuruldu Kurulmadan Vuruldu
18 Haziran 2019
DR CEMAL MERT İLE SÖYLEŞTİK
16 Haziran 2019
Gelişmekte Olan Farklı Bir Spor: Okçuluk
13 Haziran 2019
AVNİ’Nİ BÜYÜK İDDİASI
29 Mayıs 2019
Solcu Efendi” Üzerine Birkaç Kelam
23 Mayıs 2019
Kıbrıs’ta Osmanlı Öncesi Türk İzleri
19 Mayıs 2019
TERAPİ Üzerine
15 Mayıs 2019
ZAMAN
22 Nisan 2019
ATA - DEDE YURDUNDA
11 Nisan 2019
BÖYLE YARIŞMA OLUR MU?
07 Nisan 2019
Aşık Veysel Ve Nesimi’yi Anma Toplantısı
02 Nisan 2019
“Yaşamak Nazım Gibi” Oyunu Üzerine
21 Mart 2019
“Kıbrıs’ın Dünü, Bugünü Ve Yarını”
18 Mart 2019
Bütçemiz Error Veriyor
14 Mart 2019
Sen Neymiş Be Abi!
10 Mart 2019
İRSEN KÜÇÜK’ÜN ARDINDAN
05 Mart 2019
Dairelerde Damga Pulu Sorunu
04 Mart 2019
Şerefine İnsanoğlu
01 Mart 2019
Su Akar Güldür Güldür
28 Şubat 2019
YDP Meşalesini Güvercinlik’te Yaktı
27 Şubat 2019
Liderlerden Farklı Söylemler
24 Şubat 2019
Teknoloji Mi, Dedikodu Mu?
19 Şubat 2019
Genç Ama Başarılı Diyebileceğimiz Bir Bakan
18 Şubat 2019
Sendikalarımızın Amacı Ne?
14 Şubat 2019
Öyle Bir Dünyada Yaşıyoruz Ki!
10 Şubat 2019
Uçak Biletleri Ucuzlayacak Mı?
06 Şubat 2019
Türkeş’in Evi
05 Şubat 2019
Sosyal Medya Siyaseti
04 Şubat 2019
Bu Hükümetten Keyif Alıyorum
31 Ocak 2019
Anketle Cumhurbaşkanı Mı Olur?
22 Ocak 2019
ELEKTRİK FATURALARI EZBERE Mİ HESAPLANIYOR?
22 Ocak 2019
Kıbrıs Patatesinden Vaz Mı Geçiliyor?
22 Ocak 2019
Bayrak Namustur Şereftir
18 Ocak 2019
Kıbrıs Patatesinden Vaz Mı Geçiliyor?
11 Ocak 2016
KADINLAR KAHVEHANESİ
Haber Yazılımı